Het begrip ‘Ervaringsdeskundigheid‘ betekent meer dan het hebben van ervaringen bijvoorbeeld binnen de geestelijke gezondheidszorg. Als iemand een psychiatrische aandoening heeft en daarvoor behandeld wordt doet hij ervaringskennis op. Hij heeft ervaren wat het is om patiënt te zijn, om hulp te krijgen, therapie te volgen en dikwijls ook medicijnen te gebruiken. Daarmee is hij nog niet ervaringsdeskundig. Van ervaringsdeskundigheid spreken we als een patiënt voldoende hersteld is en met zijn problemen kan omgaan. Het betekent ook dat hij zijn ziekte in een breder verband kan zien. Hij heeft kennis over zijn ziektebeeld en weet welke factoren bijdragen tot herstel. Hij heeft ook een visie op zijn ziektebeeld en de therapieën die hij heeft gevolgd. Met deze kennis is hij in staat om ook andere mensen te helpen bij hun weg naar herstel. Met een open blik kan hij naar zijn ervaringen kijken, hij is ervaringsdeskundig.

Het Kenniscentrum Ervaringsdeskundigheid zet zich in om juist deze ervaringskennis beter te begrijpen en daardoor beter toe te kunnen passen. Het uitgangspunt daarbij is de overtuiging dat het toepassen van ervaringsdeskundigheid kan leiden tot betere behandeling en een waardevolle bijdrage kan leveren aan het herstel van cliënten in het GGZ.

Het Kenniscentrum is met anderen in gesprek om het begrip ervaringsdeskundigheid nog beter te verwoorden. Maar daarbij komen ook ander zaken aan de orde zoals de positie van de ervaringsdeskundige, die actief of werkzaam is binnen een instelling. Of zelf in dienst van de instelling.
Het lijkt bijna op een ‘brede maatschappelijke discussie’ die nog lang niet is gevoerd.

Wij houden u via deze site op de hoogte.