Madeleine Prinsen, Tilburg: “Als we daar staan in onze kwetsbaarheid, staan we daar eigenlijk in onze kracht. We maken het bespreekbaar.”

Madeleine was 12 jaar toen haar vader plotseling overleed. Twee jaar later pleegde haar broer zelfmoord. Traumatische jeugdervaringen die lang doorgewerkt hebben in haar leven. Madeleine werd op 38 jarige leeftijd psychotisch en kwam in een psychiatrische kliniek terecht. Daar kreeg ze niet de hulpverlening die ze nodig had.
De negatieve ervaringen waren voor haar de aanleiding om actief te worden in de clienten/ zelfhulpbeweging.

Madeleine ontwikkelde zich als een ‘keurig’ meisje. Na de middelbare school doorliep zij de sportacademie en kwam voor de klas te staan. Iets waar haar hart niet lag. Ze verhuisde met haar partner naar Groningen.
Toen haar relatie werd verbroken is ze terug gekomen in Tilburg waar ze PMT ging doen, psychomotorische therapie. Ze ging stage lopen in de psychiatrie. Door haar opleiding, stage en werk kwam ze in aanraking met haar eigen pijn. Dat veroorzaakte een psychose. De ene week gaf ze nog therapie en de andere week werd ze opgenomen omdat ze psychotisch was.

Madeleine vertelt over haar ervaringen binnen de psychiatrie: “Ze zetten iedereen maar bij elkaar die de kluts kwijt is. De een wil dood, de ander zit zich te snijden de ander is psychotisch. Daar word je niet beter van. Mensen worden geobserveerd en gediagnostiseerd en allemaal moeilijke termen. Laat mensen eerst eens tot rust komen. … Wat ik nodig had was veiligheid, warmte en liefdevolle aandacht.”

Eenmaal weg uit de psychiatrie ontbrak het haar compleet aan zelfvertrouwen. Ze wist vooral wat ze niet kon en had juist iemand nodig die haar kwaliteiten zag. Toen ze een advertentie las van de GGZ over een training ‘bejegening van cliënten’ voelde ze zich aangesproken en werd ze co-trainer. Ze kon uit eigen ervaring vertellen wat ze eigenlijk nodig had tijdens haar opname en dit overbrengen op medewerkers.
Madeleine vindt het belangrijk dat binnen de GGZ de zelfhulpgroep een rol krijgt. De ervaringsdeskundigen hebben tenslotte de kennis aan den lijve ervaren. Deze ervaringskennis is net zo belangrijk als professionele kennis.

Madeleine bracht het ‘Photovoice’ project over (zelf) stigma naar Nederland. Samen met een docent van de GGZ geeft ze hiermee voorlichting niet alleen aan professionals en studenten in de reguliere zorg, maar ook voor leken op dit gebied.
Met een groep cliënten komen ze 10-12 keer bij elkaar en maken ze een bewustwordingsproces mee. Hoe kijken ze naar zichzelf, hoe gaan ze om met familie of werk. Dat zijn ook vaak pijnlijke dingen. Dit proces wordt samengevat in één foto met een bijbehorend persoonlijk verhaal.
Daar maken ze een voorstelling van. Na de presentatie wordt er met het publiek gesproken over wat stigma’s doen met (ex) psychiatrische cliënten.

Madeleine: “Als we daar staan in onze kwetsbaarheid, staan we daar eigenlijk in onze kracht. We maken het bespreekbaar.”

Meer informatie:
www.kwartiermaken.nl
herstel-rehab-ggz.blogspot.com
www.ggznederland.nl
www.stigmacongres.nl
www.psy.nl
www.hee-team.nl
www.ggzbreburg.nl