Robert Pols: “Ik heb met anderhalve voet de goot aangetipt.”

Robert is 40 jaar en geboren in IJmuiden. Hij komt uit een doorsnee gezin waar normen en waarden hoog in het vaandel stonden. Als kind zat hij vaak in het verdomhoekje en werd hij gepest en getreiterd. Vanaf zijn dertiende kwam Robbert in aanraking met verschillende vormen van verslaving; eerst alcohol, daarna gokken en later werd hij verslaafd aan drugs.

De moeder van Robert zag dat zijn gedrag vaak excessief was maar dat bleven waarschijnlijkheidsdiagnoses. Robert reageerde vaak impulsief en had daar achteraf spijt van. Mishandelingen, poging tot doodslag en snelheidsovertredingen staan op zijn naam. Op zijn 19de kwam de house uit Amerika overgewaaid. Toen is Robert gestopt met gokken en verslaafd geraakt aan de XTC.

Het jaar 2005 is zijn keerpunt geweest, nadat hij drie keer in een afkickcentrum heeft gezeten. Hij zag zelf wel in dat hij een probleem had maar voelde zichzelf geen verslaafde. Robert: “ Een verlaafde loopt met een lange regenjas aan, met een papieren zak en een fles Whisky er in. Maar dat ben ik niet, want ik ben populair en ik heb een hoop aanzien, ik leefde echt heel erg hoog in informele kringen in IJmuiden“.

Uiteindelijk is het bergafwaarts gegaan en is Robert heel veel gaan drinken en coke gaan gebruiken. Ook is hij crack gaan roken. Toen is hij, zoals hij zelf zegt een hardcore junk geworden en heeft hij “met anderhalve voet de goot aangetipt“. Robert zat diep in de schulden en rookte shaggies van op de grond opgeraapte peuken gewikkeld in krantenpapier, Robert: “Down the drain. Dat moest. Dat heb ik nodig gehad“.

Tijdens zijn derde opname in een afkickkliniek is hij in aanraking gekomen met Supportwork. Er werd voorlichting over gegeven door een maatje, Marcello, die Robert kende uit een vorige kliniek. Hij was inmiddels 5 jaar clean en dus een goed voorbeeld.
In de Supportgroep mag je ‘gebruiken’. Er wordt gevraagd of mensen zes keer willen komen en in die 6 weken krijgt men de tijd om te beslissen om te stoppen met ´gebruiken´. Wil je niet stoppen, dan is dat ook prima, even goede vrienden, je krijgt het telefoonnummer mee van de Supportworkers., die 24/7 uur bereikbaar zijn.

Als je beslist om wel te willen stoppen met ‘gebruiken’ dan is dat het begin van het aanpakken van je verslaving. Dat wil niet zeggen dat je nooit terug mag vallen.
Tijdens de Supportbijeenkomsten maak je een grondige inventaris van je leven en dat wordt besproken. Supportwork is begonnen om een brug slaan tussen klinische setting en zelfhulp.

Robert is nu zes jaar clean en zelf Supportworker. Hij werkt bij Novadic Kentron in de verslavingszorg als betaalde kracht. Iedere Supportworker, er zijn er 4, gaat zelf ook nog naar een zelfhulpgroep, daar verplichten zij zich toe want ook al ben je clean, je blijft je leven lang verslaafd.
Supportwork is uniek in Nederland en alleen nog in uitvoering in de regio Eindhoven. Brabant zuidoost.

Meer informatie:
Novadic Kentron
Anonieme Alcoholisten Nederland
NA Anonieme Verslaafden Nederland